De laatste vier werkdagen van het voorbije jaar mocht professor Geert Buelens zich in De Standaard over negen pagina's ergeren aan de staat van de media. U kent de toon: "Bent u gefaald in uw ambities als strafkampcommandant, vrouwenhandelaar of smokkelaar van nucleair afval? Vreescht niet en waag uw kans als bloedhond bij de media. Bent u nog hopelozer? Dan start u vast een nieuwe carrière als bandwerker bij een pr-bureau."
De voorbije tien jaar hadden we duizenden gesprekken met honderden Belgische journalisten, redacteurs en freelancers. We zijn daarbij geen enkele keer door een bloedhond aangevallen, laat staan doodgebeten. Contacten met ijdeltuiten, lamzakken, cynici en kontendraaiers waren er wel. Die mensen vindt men al eens terug in mediabedrijven. Of bij u op het werk, in uw familie en op onbewaakte ogenblikken bent u het zelf.
Met andere woorden: de media worden bevolkt door mensen die er gewoon elke werkdag het beste van proberen te maken. Het is aan u om te kiezen hoe u daarmee wil omgaan. U kan bijvoorbeeld naïef met uw voeten laten spelen, want dat durven die reporters wel. Of u stelt zich ver boven al dat hoernalistiek gepruts en doet er simpelweg niet aan mee. (Dat is zo een beetje als heel de medische sector schamper afwijzen vanwege zijn jacht op geld en andere excessen. Tot u met een longontsteking zit.)
Daarom stel ik iets anders voor. Probeer de werking van de media en de motivaties van de journalisten te begrijpen en ga erin mee. De media zijn er, we hebben ze absoluut nodig en ze zullen u soms van pas komen. Leer de media kennen en leer vooral de journalisten te appreciëren, het zal u meer helpen dan erop te kankeren. Ik wens u dan ook een jaar waarin het glas altijd op zijn minst halfvol is.