http://www.quadrantcommunications.be/index.php en frank@quadrantcommunications.be Copyright 2010 2010-03-08T06:22:36+00:00 http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/yves_lust_geen_communicatieadvies/ http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/yves_lust_geen_communicatieadvies/#When:05:22:36Z Deze week bel ik nog eens met Yves. Hij is vennoot in een bedrijf dat op vijf jaar tijd ongeveer tien keer groter werd. Yves weet dus van wanten, maar is niet happig op communicatieadvies, want communicatie, dat werkt toch niet. Het kost alleen maar geld.Eens zien hoe dat komt: - Vijf jaar geleden is men voor advertenties gegaan als belangrijkste communicatiemiddel. Daar is men in de loop van vorig jaar mee opgehouden, nadat men er 300.000 euro had ingestopt. Veel tastbaars had het namelijk niet opgebracht. - Eind vorige maand, een week geleden dus, heeft Sarah ontslag genomen als marketing- en communicatieverantwoordelijke. De voorbije anderhalf jaar heeft ze niet veel potten gebroken. Lag dat aan haar? Ze moest vooral ad hoc werken, zonder objectieven op korte noch middellange termijn. Dan is het moeilijk om goed te doen. - Yves heeft sinds begin dit jaar opnieuw de eindverantwoordelijkheid over communicatie. De drie vennoten schuiven deze hete petoater ongeveer elk jaar aan elkaar door. (Het moet er ongeveer zo aan toe gaan: Tony houdt dit jaar de toiletten proper, Catherine zet de vuilnisbakken buiten en Yves zorgt voor de communicatie.)   En ik? Ik zie een bedrijf dat de voorbije jaren ongeveer een half miljoen heeft uitgegeven aan communicatie. Daar zat voor ons een occasionele schrijfopdracht tussen. Meer niet, want het is mij nog niet gelukt om hen te overtuigen dat het anders kan. Met veel minder budget, vooral. Zou het lukken om Yves met dit goede nieuws over de streep te krijgen?     PS: de namen en de feiten komen niet helemaal met de werkelijkheid overeen 2010-03-08T05:22:36+00:00 http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/prospectie_klanten_gaan_voor/ http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/prospectie_klanten_gaan_voor/#When:17:11:49Z Stel, je bent architect en je krijgt volgende e-mail binnen: "Beste architect. We denken eraan om eind dit jaar een huis te bouwen. Kan u ons volgende week vrijdag uw concrete plannen daarvoor komen toelichten? Misschien kiezen we dan voor u en uw ontwerp. Met dank bij voorbaat."We krijgen met regelmaat gelijkaardige vragen binnen. Of we alvast het PR-plan kunnen opmaken? Of we misschien een communicatieplan op maat willen voorleggen? Zonder voorafgaand gesprek, zonder achtergrondinformatie, zonder extra inzicht in de activiteiten van de aanvrager.   Virtual Strike Deze week liggen de websites van een tiental reclamebureaus plat. Ze staken omdat ze zich uitgemolken voelen. De afspraak dat er niet meer dan drie bureaus aan een pitch zouden deelnemen, ligt zo goed als aan diggelen. Meer en meer bedrijven nodigen tot een dozijn bureaus uit om helemaal gratis het beste van zichzelf te komen geven.   Dan zijn we in de PR-wereld beter af. Met twaalf verschenen we nog niet op een pitch. Eraan deelnemen kost ons ook geen tienduizenden euro's zoals in de reclamebranche. Maar aan pitches met een vergoeding zijn we nog niet toe. Dat charter tussen De Unie der Belgische Adverteerders (UBA) en het Belgisch Genootschap van Public Relations Adviseurs (BPRCA) bestaat alleen op papier.   Dus, we mogen regelmatig gratis optreden. Misschien moeten we dat wat minder beginnen doen. Want klanten gaan voor. Altijd leuk om weten als je binnenkort ook klant wordt bij ons. 2010-02-12T17:11:49+00:00 http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/prospectie_cold_calling_is_tijdverlies/ http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/prospectie_cold_calling_is_tijdverlies/#When:17:34:54Z Iedereen aan de verkeerde kant van de veertig, zoals ik, herinnert zich wellicht dat je vroeger een diesel niet meteen mocht starten. Je moest eerst de motor wat voorverwarmen. Hetzelfde geldt voor cold calling als prospectie-instrument. Zonder voorverwarming zorg je voor tijdverlies.Die voorverwarming heet communicatie (lap, heb ik toch wel blootgegeven dat ik voor eigen winkel rijd; maar leest u gerust verder). Dat maakt heel het prospectieproces bovendien fors goedkoper.   Wat kost een eerste afspraak uit cold calling? Ik doe een conservatieve gok: zevenhonderd euro. Database, prekwalificatie, telemarketingscript en telefoongesprekken zonder resultaat zijn in die kost inbegrepen. Dan ga je die eerste afspraak opvolgen à rato van driehonderd euro per extra verkoopgesprek. Je moet al niet gek veel doen en zeker geen offertes beginnen schrijven om dik boven de duizend euro per jaar en per suspect uit te komen.   En dan nu, halveren Eens uitvlooien hoe we aan de helft van die kost zouden kunnen werken. De kern van de oplossing heet: minder uit je kot komen, want bezoeken zijn te duur en niet altijd even efficiënt. Met een mix van verkoop en communicatie kom je verder.   Laat het eerste telefoontje voorafgaan door prekwalificatie en een communicatieactie. Direct mail is een van de mogelijkheden. Probeer er daarbij voor te zorgen dat de suspect even naar je website wil (en dat die website ook een beetje aantrekkelijk, interessant en overtuigend is). Misschien laat je suspect dan al weten dat hij geïnteresseerd is. In dat geval heb je voor een vuistvol euro's van een suspect een prospect gemaakt (veel efficiënter dan het tijdens een eerste verkoopgesprek te moeten doen).   Naverwarming De andere suspects probeer je op de klassieke manier te overtuigen tot een eerste afspraak. Komt er niet meteen iets concreets uit de kennismaking, dan zou je die kunnen opvolgen door een tweede afspraak, enzovoort. Of je kan opnieuw het communicatiekonijn uit je hoed halen om contact te houden zonder kilometers af te leggen. Een nieuwsbrief, een uitnodiging, een onderzoekje, social media, direct mail, enzovoort. Bijna even efficiënt als afspraken maken en vele malen goedkoper. 2010-02-10T17:34:54+00:00 http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/uw_perscommunicatie_tweemaal_efficienter/ http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/uw_perscommunicatie_tweemaal_efficienter/#When:18:13:20Z "PR, dat is 60% rapporteren en 40% van de tijd effectief iets doen", hoorde ik vandaag tijdens een meeting. Die man die het zei, had nog gelijk ook. Want heel wat PR-bureaus durven er nogal een loopje mee nemen. Hieronder tien tips om het veel beter te doen. Eerst algemeen advies om de rapportering naar minder dan 15% terug te brengen: de activiteiten van uw PR-bureau moeten resultaatgericht zijn. Het klinkt als die open deur, maar dat is het niet. Heel veel bureaus worden verplicht tot bandwerk: vertaal of schrijf een persbericht, stuur het breed uit en bel na. Doe hetzelfde met uitnodigingen voor persinterviews, persconferenties, enzovoort.   Zo kreeg ik eens een rapport van een ander PR-bureau onder ogen waarin men 42 journalisten had nagebeld en waarvan er 41 niet wensten in te gaan op een interviewvoorstel. Heel mooi gerapporteerd, niet heel efficiënt gewerkt. Verstandiger is om in zulke gevallen de twee of drie meest relevante journalisten te bellen en als de mayonaise niet pakt, de hele actie stop te zetten. (Nog verstandiger is om geen persberichten of uitnodigingen uit te sturen die toch geen effect zullen hebben. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Perscommunicatie is geen exacte wetenschap. Soms is het raak en soms is het mis. Daar ontsnapt zelfs de meest ervaren PR-specialist niet aan.)   Kortom, laat uw eis naar eventueel bandwerk varen en ga voor een persoonlijke aanpak. Dat maakt uw relatie met de journalisten beter en verdubbelt de efficiëntie. Concreet kan u voorts het volgende doen:- halveer de huidige rapportering (dat lukt altijd)- laat niet nabellen op uitgestuurde persberichten- analyseer welk type persberichten niet veel opbrengen (daarna: halveren)- werk met alle alternatieven voor persberichten en -conferenties- halveer de lengte van uw minder belangrijke persberichten- reageer zeer snel op aanvragen van journalisten- stuur alleen berichten naar mensen en publicaties die u kent - stuur uitnodigingen zo persoonlijk mogelijk in aangepaste versies   Tot slot nog eens de strategische tips op een rij (euhm, is twee wel een rij?):- apprecieer persoonlijk maatwerk, vermijd bandwerk- doe alleen wat goed is voor uzelf én voor de journalist 2010-01-28T18:13:20+00:00 http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/perscommunicatie_in_zeven_stappen/ http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/perscommunicatie_in_zeven_stappen/#When:18:10:58Z Vandaag kregen we een vermoedelijk nieuwe klant op bezoek die vroeg hoe perscommunicatie te werk gaat. 'k Heb het de voorbije jaren vaak verteld, dus hoog tijd om het ook eens op te schrijven.1. Analyse Starten doen we met een snelle analyse van de motivatie. Waarom perscommunicatie voeren? In zowat alle gevallen heeft het met imago te maken: bijsturen, versterken of bevestigen. Je organisatie is al jaren geleden van koers veranderd, maar de markt kent je nog als de specialist in iets wat al lang je kernactiviteit niet meer is. Door groei of overnames hoor je toch bij de belangrijke leveranciers in je marktsegment en je wil daarvoor meer erkenning opbouwen. Of je positie staat wel een beetje onder druk door nieuwkomers die profiteren van sympatie voor de underdog, maar jij zet nog altijd de bakens uit. Allemaal gevallen waarin perscommunicatie kan helpen om je identiteit en je imago zo dicht mogelijk bij elkaar te brengen.   2a. Thema In een volgende stap gaan we op zoek naar het thema waarop je je organisatie in de pers wil profileren, met de analyse in het achterhoofd. Het is een evenwichtsoefening. Met een generiek thema (energiebesparing) kan je jezelf moeilijk onderscheiden van anderen. In een te specifiek thema (optimalisatie van logistieke processen voor oliewinning) is wellicht geen kat geïnteresseerd. Op basis van ervaring weten we wel waar in het midden we moeten uitkomen. Uiteindelijk sluit het meestal aan bij de commerciële profilering van je organisatie die ook niet te smal maar niet te breed mag zijn.   2b. Doelgroep Deze stap zou een gemakkelijke moeten zijn, wat zijn de kerndoelgroep en de secundaire doelgroepen van je organisatie (haal je normaal gezien zo uit het marketingplan).   2c. Persdoelgroep Een operationele stap: welke pers bereikt je doelgroepen? Die persdoelgroep gaan we oplijsten; de namen van de publicaties, de vaste medewerkers en eventueel de freelancers. Hou er rekening mee dat er in sommige gevallen geen pers is die je kerndoelgroep rechtstreeks aanspreekt. Ook belangrijk: niet alle publicaties worden door de pers uitgegeven. Magazines, newsletters of websites van federaties of vakverenigingen hebben in de strikte zin van het woord niets met perscommunicatie te maken. Als ze echter openstaan voor voorstellen van buitenaf, kan je ze evengoed in je plan opnemen. (Voor de pietjes precies onder ons: we spreken dan van mediarelaties in plaats van perscommunicatie. Maar eigenlijk maakt het niet veel uit, alleen het resultaat telt.)   2d. Verhalen Wat gaan we aan de geselecteerde publicaties en journalisten voorstellen? Welke gebeurtenissen zouden ze de moeite waard vinden, welke verhalen zouden hen interesseren, met welke argumenten kunnen ze hun chef overtuigen om een artikel aan jou te wijden? Inspiratie hiervoor vind je vaak in de pers zelf. Nu en dan worden we bijvoorbeeld gecontacteerd door mensen die in Trends zouden willen staan, maar niet echt weten hoe zoiets werkt. Ze zijn al jaren abonnee van het blad en vinden dat ze nu iets te vertellen hebben dat in de lijn ligt van een aantal verschenen artikels. Hun beoordeling is meestal correct omdat ze de publicatie kennen en door ervaring weten wat hen kan interesseren. Zo werkt perscommunicatie heel vaak, door in te spelen op wat de journalist nodig heeft (wat dat is, weten we redelijk goed, want hij of zij schrijft erover). Belangrijk: zorg ervoor dat de grote meerderheid van de verhalen je thema ondersteunen. Het is niet de bedoeling om zo vaak mogelijk in de pers te komen, wel zo vaak mogelijk met de juiste verhalen.   3. Acties Dan start een reeks acties op om verhalen aan te brengen en opportuniteiten te zoeken. Persberichten uitsturen is een van de mogelijkheden, maar niet altijd de meest doeltreffende (zie een vorig artikel over alternatieven voor persberichten). Ook met persconferenties zijn we voorzichtig. Die organiseren we nooit, tenzij er een goede reden voor is. In een ander, vorig artikel staan een reeks tips voor perscommunicatie. Uiteindelijk is het allemaal maatwerk, dus veel dieper kan ik er hier niet op ingaan, zonder heel specifiek te worden.   4. Planning en evaluatie Tot slot moet er nog afgesproken worden hoe er afgesproken zal worden. Hoe gaan we plannen, nieuwe acties aan het plan blijven toevoegen, rapporteren en evalueren? De standaard opvolgvergaderingen, tweewekelijkse telefoongesprekken op vaste tijdstippen en frequente contacten tussen een operationele projectverantwoordelijke aan beide kanten, voldoen zo goed als altijd om het tempo aan te houden. Specifieker voor perscommunicatie is competitive clipping, waarbij we de verschenen artikels van je organisatie en een paar belangrijke concurrenten oplijsten. Van daaruit kan je eventueel de zogenaamde share-of-voice afleiden. Hoe vaak kom je met je thema in de pers en hoe sterk sta je daarmee ten opzichte van anderen? Tot slot ga je budget en werkuren afzetten tegen het aantal gerealiseerde acties om het rendement van het hele project te evalueren. Eventueel kan je de kostprijs per contact nog laten berekenen, maar die is meestal zo laag in vergelijking met gelijk welke andere manier van communiceren, dat het weinig bijbrengt. 2010-01-25T18:10:58+00:00 http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/google_geeft_zelf_seo_tips/ http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/google_geeft_zelf_seo_tips/#When:04:04:26Z Via e-mail kreeg ik een paar reacties binnen op mijn blogpost over betere zoekresultaten in Google. Dat de SEO-regels niet zo zwart-wit zijn, dat er verschillende opinies over bestaan, onduidelijkheden, dat gezond verstand gebruiken wel voldoende is, enzovoort. Eén van de reacties was in het Engels en daardoor weet ik het nu zeker: de belangrijkste SEO-tips komen van Google zelf.'k Had al verwezen naar Googles webmaster guidelines, tot nu alleen de Nederlandstalige versie ervan bezocht, maar na de e-mail van Mary haar een link naar de Engelse versie gestuurd. En wat staat op die Engelse versie: Googles eigen handleiding vol SEO-tips. Ik heb dit document slechts 425 dagen na zijn creatie ontdekt. Eureka! (Dat komt ervan als je pas in 2009 aan SEO begint te denken. Dat komt ervan als je te vaak hebt gehoord dat het allemaal mystiek is en dus niet gaat zoeken op de meest voor de hand liggende plaats: bij de bron zelf.) Het document is sinds vorige zomer ook beschikbaar in het Nederlands en een nest andere talen.   Is dit dan voldoende om je eigen site hoog naar de toptien te warpen? Wel, dat hangt van de concurrentiedruk, je budget en je eigen creativiteit af. Zo blijft er dus toch nog ruimte voor interpretatie ...     2010-01-14T04:04:26+00:00 http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/word_bloedhond_bij_de_media/ http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/word_bloedhond_bij_de_media/#When:04:30:36Z De laatste vier werkdagen van het voorbije jaar mocht professor Geert Buelens zich in De Standaard over negen pagina's ergeren aan de staat van de media. U kent de toon: "Bent u gefaald in uw ambities als strafkampcommandant, vrouwenhandelaar of smokkelaar van nucleair afval? Vreescht niet en waag uw kans als bloedhond bij de media. Bent u nog hopelozer? Dan start u vast een nieuwe carrière als bandwerker bij een pr-bureau."De voorbije tien jaar hadden we duizenden gesprekken met honderden Belgische journalisten, redacteurs en freelancers. We zijn daarbij geen enkele keer door een bloedhond aangevallen, laat staan doodgebeten. Contacten met ijdeltuiten, lamzakken, cynici en kontendraaiers waren er wel. Die mensen vindt men al eens terug in mediabedrijven. Of bij u op het werk, in uw familie en op onbewaakte ogenblikken bent u het zelf.   Met andere woorden: de media worden bevolkt door mensen die er gewoon elke werkdag het beste van proberen te maken. Het is aan u om te kiezen hoe u daarmee wil omgaan. U kan bijvoorbeeld naïef met uw voeten laten spelen, want dat durven die reporters wel. Of u stelt zich ver boven al dat hoernalistiek gepruts en doet er simpelweg niet aan mee. (Dat is zo een beetje als heel de medische sector schamper afwijzen vanwege zijn jacht op geld en andere excessen. Tot u met een longontsteking zit.)   Daarom stel ik iets anders voor. Probeer de werking van de media en de motivaties van de journalisten te begrijpen en ga erin mee. De media zijn er, we hebben ze absoluut nodig en ze zullen u soms van pas komen. Leer de media kennen en leer vooral de journalisten te appreciëren, het zal u meer helpen dan erop te kankeren. Ik wens u dan ook een jaar waarin het glas altijd op zijn minst halfvol is. 2010-01-02T04:30:36+00:00 http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/twee_pr-klassiekers_voor_onder_de_kerstboom/ http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/twee_pr-klassiekers_voor_onder_de_kerstboom/#When:05:39:47Z Nog op zoek naar een kerst- of nieuwjaarscadeau voor een collega? Dan zijn Press Releases Are Not A PR Strategy (2007) van Linda VandeVrede en PR Idea Book (2006) van Jeff Winke twee boeken over het abc van Public Relations.Beide auteurs proberen om de basisregels van PR -zeg maar perscommunicatie, want daar gaat het over- nog eens simpel op papier te zetten. "The Editor is Your Client", kiest VandeVrede als titel voor het derde hoofdstuk. Winke zegt met andere woorden hetzelfde: je geloofwaardigheid is het enige dat je aan journalisten te bieden hebt. Daar heb ik niet veel aan toe te voegen. Maar ik doe het toch (zie het verslag van onze journalistenenquête waarin we oproepen om meer rekening te houden met die journalist).   Knoeien met persberichten In het voorwoord bij 'Press Releases' stelt Dan Miklovic, vice-president van analistenbedrijf Gartner, dat minder dan één procent van de persberichten die hij ooit ontving ook nuttige informatie bevatte. Door voornamelijk persberichten te versturen, verprutsen bedrijven "miljoenen dollars aan inefficiënte communicatie". VandeVrede haalt er Shakespeares Macbeth bij om mensen die alleen persberichten uitsturen, redelijk belachelijk te maken: hun teksten zijn "a tale told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing".   Ook in België worden bedrijven om de oren geslagen met reclame, mails en telefoontjes van dolenthousiaste verkopers die uw persberichten zo goedkoop mogelijk bij de journalisten krijgen. Dat is zeker interessant voor dat ene procent nuttige persberichten. Voor alle andere berichten kan je kiezen voor iets dat efficiënter en bovendien goedkoper is: stuur een kort mailtje met je verhaal naar één of twee journalisten en probeer te achterhalen wat ze ervan denken.   Meer inspiratie en andere middelen om journalisten tot schrijven te bewegen, staan alfabetisch in Winkes boek, van Activity Updates tot de Whitepaper. In PR Idea Book is het persbericht gewoon 'idee nummer 39'. Het krijgt niet meer of niet minder aandacht dan de 49 andere suggesties. Prettige feesten. 2009-12-24T05:39:47+00:00 http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/op_een_in_google/ http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/op_een_in_google/#When:09:01:02Z Toen we een jaar geleden onze website wilden vernieuwen, gingen we op zoek naar een leverancier die de nieuwe site zo hoog mogelijk in Google kon mikken. Uiteindelijk hebben we met een zestal potentiële leveranciers gesproken. Het werd een koude kermis. Ofwel ging men het onderwerp SEO redelijk hard uit de weg, ofwel spraken we met alchemisten die via geheimdoenerij en bezweringen onze site hoog in de top-tien gingen krijgen. Omdat niemand echt open kaart speelde, haakten we af. We zouden het zelf proberen.Voor alle duidelijkheid: hiermee wil ik niet geschreven hebben dat geen enkele websitebouwer in België een helder SEO-verhaal heeft. Alleen hebben wij er toen toevallig geen gevonden, want intussen weet ik er wel een paar zitten. Maar we kregen er dus een leuke uitdaging bij, zoals dat heet. Van onze oude site met een nulkommanul-positie in Google naar een nieuwe site met liefst een paar toptientjes. (We zijn intussen een maand of drie online en staan een paar keer helemaal bovenaan, met zelfs een paar wereldwijde nummers één. En we hebben vier keer zoveel bezoekers.)   Om oud ijzer in goud met ingelegde diamantjes te veranderen, moet je vanaf nu bij ons zijn, want we kunnen het (zie ook Jan Van Caneghems enthousiaste aanbeveling die we gisteren op LinkedIn kregen --meteen de aanleiding voor deze tekst).   Beter nog, je kan het ook zelf als je er tijd en zin in hebt. Want in Search Engine Optimization for Dummies staat het eigenlijk zo goed als allemaal. (Wat een zonde dat ik het boek pas kocht nadat onze nieuwe site online stond.)   Nog beter, we hebben voor de Readers’ Digest-versie van het boek gezorgd en die powerpoint van nog geen tien slides ("Op één in Google") kan je hieronder downloaden. Voor meer technische details kan je googlen naar “google webmaster guidelines” waar Google het in redelijk proper Nederlands allemaal probeert uit te leggen. 2009-12-20T09:01:02+00:00 http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/droge_kost_dus_goed_kauwen/ http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/droge_kost_dus_goed_kauwen/#When:10:24:44Z Heb je als bedrijf iets aan een boek getiteld "Strategic Communications for Nonprofit Organizations"? Is dat niet meer iets voor pakweg ziekenhuizen, NGO's, parastatalen en Europese instellingen? Dat zal wel. Toch lijkt hun communicatieproces bijzonder sterk op dat van vele technologiebedrijven. Beide moeten namelijk mensen overhalen om hun gedrag te veranderen en moeten kiezen voor de lange termijn. De non-profit gaat daarbij voor "social change" en technologiebedrijven voor innovatie. Die procesverandering bij bedrijven en gedragsverandering bij consumenten is dus niets anders dan … "social change".Bovendien start het boek met een reeks pertinente vragen voor iedereen.1. Hebben we een strategische visie die ook onze communicatieacties leidt?2. Staat in onze missie kort en accuraat omschreven wie we zijn en wat we doen?3. Schreven we een plan zodat ons communicatieteam weet hoe ze de buitenwereld moet benaderen?4. Dienen onze communicatieacties om onze missie te helpen bereiken?5. Kennen we onze voornaamste doelgroepen en weten we wat ze kunnen doen voor ons?6. Zijn onze boodschappen helder en geschreven om onze kerndoelgroepen aan te zetten tot actie?7. Hebben we onze communicatiemiddelen geïntegreerd voor een maximale impact?8. Wat doen we precies om onze communicatieactiviteiten bij te houden en te evalueren?9. Werken onze interne communicatiestructuren echt?10. Hebben we voldoende mensen en middelen voorzien om ons communicatieplan te doen slagen?   De vragen dienen om de meeste mensen te doen inzien dat het maar matig gesteld is met hun strategisch gebruik van communicatie. Daarmee bereikt Sally Patterson waar ze met haar boek naartoe wil. Mensen aanzetten om te werken aan een positief imago en meer aandacht voor hun organisatie.   Dat doe je door redelijk hard na te denken, twee dozijn vragenlijsten te overlopen en dan een heel communicatieplan op papier te zetten. Niet meteen iets waar je heel je leven verlangend naar uitkeek. Daarom is ook het boek taaie kost, de vele checklists maken het gewoon griezelig. Gezellig wordt het nooit.   Maar hoe gezellig is het om zonder overkoepelend plan de ene communicatieactie na de andere op te zetten? Dat lijkt me het echte recept voor de betere buikpijn. Zo maak je jezelf ook het werkpaardje van de onderneming. Een communicatieplan is een mogelijke oplossing om ook strategisch te werken. Alle richtlijnen voor zo'n plan staan in het boek. Dat maakt het echter geen verplichte lectuur. De auteur weet het zelf: "for seasoned communication professionals, it offers a useful refresher". Voor hen dus leuk om weten dat er zo'n handboek bestaat.   Veel alternatieven ben ik trouwens nog niet tegengekomen. Toch zeker geen alternatieven die de juiste insteek aanhouden: communicatie moet dienen om de prioriteiten van je organisatie te ondersteunen en om anderen aan te zetten tot actie. Twee minpunten, tot slot: de zwakke Appendix 2 sla je best over en even voelde ik een zure afkeer van de commerciële wereld. Hun advertenties, campagnes, brochures, jaarrapporten, websites en slogans vol spin hebben ze in de non-profit echt niet nodig, aldus Patterson. Wat ze dan wel moeten doen, komen we op dezelfde pagina niet te weten. Verderop in het boek wel. Het gaat grotendeels om advertenties, campagnes, brochures, jaarrapporten en websites. 2009-12-07T10:24:44+00:00