<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0"
    xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
    xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
    xmlns:admin="http://webns.net/mvcb/"
    xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"
    xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
    xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">

    <channel>
    
    <title>Quadrant Communications Blog</title>
    <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php</link>
    <description></description>
    <dc:language>en</dc:language>
    <dc:creator>frank@quadrantcommunications.be</dc:creator>
    <dc:rights>Copyright 2010</dc:rights>
    <dc:date>2010-08-25T09:57:36+00:00</dc:date>
    <admin:generatorAgent rdf:resource="http://expressionengine.com/" />
    <atom:link href="http://www.quadrantcommunications.be/blog/rss" rel="self" type="application/rss+xml" />
    

    <item>
      <title>De leugen die spindoctor heet</title>
      <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/de_leugen_die_spindoctor_heet/</link>
      <guid>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/de_leugen_die_spindoctor_heet/#When:08:57:36Z</guid>
      <description>Tijdens de vakantie las ik de Humo waarin Jean&#45;Luc Dehaene laat optekenen dat hij “nooit een beroep [heeft] gedaan op spin doctors”. Natuurlijk niet, want spindoctors bestaan niet. Zou Tony Hayward van BP echt zo stom zijn geweest dat hij er geen kende of er zich geen heel erg goede kon permitteren? Moeilijk te geloven, wellicht zijn er gewoon geen. Of wel?Was Tony Blair een amateurvoetballertje tot Alistair Campbell hem tot wereldberoemd politicus kneedde? Of Guy Verhofstadt een koorknaapje tot No&amp;euml;l Slangen kwam die er een geharde eerste minister van maakte? En George W. Bush had echt niet meer aspiraties dan zijn volgende biertje tot Karl Rove hem helemaal kon bekeren? Yves Leterme wou toch een zelfstandig boekhoudertje in de Westhoek zijn, maar daar dachten Guillaume Vanderstichelen en Jan Callebaut helemaal anders over? Neen, h&amp;eacute;. Tony, Guy, George en Yves waren redelijk ambitieus en dan komt het een al eens van het ander, zeker nadat men van de macht heeft mogen proeven.
&amp;nbsp;
Om aan die macht te blijven, zijn voor sommigen alle middelen goed. Spetterende reclame proberen maken voor de eigen winkel, is toch het minst wat je moet verwachten. Maar om ondanks alles promotie te blijven voeren voor een persoon, idee of project zijn sommigen in staat om hun eigen leugens te geloven. Wie dus met een negatieve bijklank een spindoctor genoemd wordt, is meestal gewoon een leugenaar die gedurende een langere periode met die leugens weg komt.
&amp;nbsp;
Stel dat die effectieve spindoctor echt bestaat, zo een die alles kan verdraaien, naar zijn hand zetten en iedereen in de maling blijven nemen. Was ik Nicolas Sarkozy, of dichter bij huis Jean&#45;Marie Dedecker, dan moest ik die onmiddellijk naast mijn troon hebben om mijn neergang te stoppen. In ruil voor de schone Carla als het echt moet.
&amp;nbsp;
Maar, zulke mensen bestaan alleen in sprookjes. David Axelrod en David Plouffe, de sterke mannen in Barack Obama&amp;rsquo;s campagneteam, worden haast nergens spindoctors genoemd. Nochtans doen zij net hetzelfde als al hun collega&amp;rsquo;s. Ik doe een gok: als over goed tien jaar blijkt dat ze redelijk integer hun job hebben gedaan, krijgen ze nooit de ongewenste titel spindoctor. Blijkt dat Barack zich ook in leugens wentelde om populair en aan de macht te blijven, dan hebben zijn Davids er gelegen. Dus misschien zegt Jean&#45;Luc Dehaene gewoon dat hij redelijk integer is proberen blijven en heeft geprobeerd altijd &#39;true stories&#39; te vertellen. Klinkt dat aannemelijk?</description>
      <dc:subject></dc:subject>
      <dc:date>2010-08-25T08:57:36+00:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Is adverteren te duur?</title>
      <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/is_adverteren_te_duur/</link>
      <guid>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/is_adverteren_te_duur/#When:08:26:27Z</guid>
      <description>Vier keer na elkaar adverteren op de achterste cover van een vakblad en je bent snel 15.000 euro lichter. Is dat te duur? Het hangt er maar van af waarmee je het vergelijkt. Met je cost of sales, bijvoorbeeld. Dan kan het toch meevallen, of niet.Gisteren bij een klant wat zitten praten of zin en onzin van adverteren. Hij lanceert binnenkort nieuwe software voor logistieke automatisering en zou bijvoorbeeld kunnen adverteren in een vakblad. Voor de vuist weg kost zoiets 15.000 euro. Voor dat geld koop je ook een nieuwe Fiat 500 en dat is veel leuker. Maar misschien is adverteren nog niet zo slecht.
&amp;nbsp;
Want stel dat je iedereen uit de branche wil bereiken. Een direct mail naar 5.000 mensen moet zeker lukken voor die prijs. Als je contactendatabase tenminste goed zit. Bovendien mag je al blij zijn als 20% van de ontvangers je direct mail gaat openen. Dan is adverteren wellicht beter en dus goedkoper.
&amp;nbsp;
Je zou ook een veel goedkopere e&#45;mailer kunnen sturen, maar 5.000 persoonlijke e&#45;mailadressen van bewezen B2B&#45;contacten op een legale manier vergaren, lijkt me sterk. Bovendien mag je ook hier blij zijn als 20% van de ontvangers de mail bekijkt. Toch maar adverteren?
&amp;nbsp;
Iedereen bellen en een afspraak proberen maken voor een verkoopgesprek, dat mag ook. Vijfduizend telefoontjes voor 500 gekwalificeerde afspraken. Het half miljoen euro is in zicht en zelfs met een optimistische berekening blijven we niet onder de 250.000 euro (in een oudere blogpost maakte ik al eens een prijsberekening voor cold calling).
&amp;nbsp;
Nog een alternatief: een reeks nieuwe pagina&#39;s op je website, goed geoptimaliseerd en met wat Search Engine Advertising erbij. Dan bereik je alleen wie zoekt, maar waarom zou je in de anderen ge&amp;iuml;nteresseerd zijn? Een alternatief voor adverteren in de boekskes is dus adverteren op het internet, &#39;t is bijna ironie. Als je dus veel mensen wil bereiken, is adverteren nog zo gek niet en relatief gezien niet te duur.</description>
      <dc:subject></dc:subject>
      <dc:date>2010-07-16T08:26:27+00:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Communiceren is ondernemen</title>
      <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/communiceren_is_ondernemen/</link>
      <guid>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/communiceren_is_ondernemen/#When:03:24:30Z</guid>
      <description>In een blinde besparingsronde zet een bedrijf zijn communicatiebudget op nul. Waarom gebeurt dat niet met de productie, R&amp;D, logistiek of met de verkoopploeg? Die mogen meestal voluit doorgaan om niet aan de ziel van het bedrijf te raken. Maar net over die ziel moet je communiceren met de buitenwereld.Nog teveel bedrijfsleiders weten niet hoe. Hou er honderd tegen op straat en vraag hen naar een zinvolle communicatiebenchmark. Of naar twee criteria om hun communicatiemedewerkers te evalueren. Het wordt een redelijk lauwe douche.
&amp;nbsp;
Onze branche heeft het er natuurlijk een beetje naar gemaakt. Een paar maand geleden schreef ik al over een klant die voor 300.000 euro adverteerde zonder enig zicht op een mogelijk rendement; daar had de advertentieverkoper niet aan gedacht. Onlangs was ik bij een andere klant die meer dan 60.000 euro afgetroggeld werd voor het opfrissen van zijn huisstijl. Beide KMO&#39;s zijn nu heel voorzichtig geworden met hun centen. Je zou voor minder.
&amp;nbsp;
Maar wat is dan wel de oplossing? Specifiek kan ik er niet op antwoorden. Algemeen wel: stop communicatie mee in de bedrijfsstrategie, want het is een risico&#45;investering zoals elke andere bedrijfsinvestering. Met een mix van eigen ervaring, bewezen ervaring van anderen, advies, visie en buikgevoel, kom je er wel. Zoals altijd in ondernemen, zeker?</description>
      <dc:subject></dc:subject>
      <dc:date>2010-07-06T03:24:30+00:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Bart De Wever op eigen kracht</title>
      <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/bart_de_wever_op_eigen_kracht/</link>
      <guid>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/bart_de_wever_op_eigen_kracht/#When:03:30:39Z</guid>
      <description>Bart De Wever zou zijn verkiezingsoverwinning te danken hebben aan de media. Wel, ik denk het niet en ik zal het u nog proberen te bewijzen ook.Laten we beginnen bij &#39;De Slimste Mens ter Wereld&#39;, de kingmaker van Vlaanderen, zoals velen beweren. Het heeft BDW zeker geen kwaad gedaan. Maar als het programma zo goed verkiezingsuitslagen kan be&amp;iuml;nvloeden, dan had Eva Brems de grootste uitdager van De Wever moeten zijn: twee edities geleden werd Eva derde.
&amp;nbsp;
Het tv&#45;programma heeft ook Johan Vande Lanotte (188.000 stemmen) niet echt geholpen. De lijsttrekker kon zijn lijstduwer Frank Vandenbroucke (177.000 stemmen) amper achter zich houden. Nochtans zat Johan ooit in &#39;De Slimste&#39; en Frank niet [daaruit leren we dus dat deelnemen aan &#39;De Slimste Mens ter Wereld&#39; goed is voor 11.000 stemmen meer op een SP.a senaatslijst].
&amp;nbsp;
Geen echte overlopers
Ook als je gaat kijken in welke vijver BDW gevist heeft, merk je dat de media toch niet zo sterk zijn als je wel zou denken. Wie heeft voor BDW gestemd die dat vorige keer niet deed? Bijna alle nieuwe N&#45;VA&#45;kiezers komen uit rechtse en centrumrechtse stal en moesten alleen maar een zijsprongetje maken. Traditionele groene en rode kiezers zijn massaal groen en rood blijven stemmen. Al die persaandacht is er dus niet in geslaagd om van een sos een rechtse rakker te maken. Allez zeg, wie had dat nu gedacht?
&amp;nbsp;
De echte campagneleiders van BDW waren misschien wel Marianne Thyssen, Caroline Gennez en Alexander De Croo. Hele congressen, open brieven, advertenties en toespraken hebben ze gewijd aan hun politieke tegenstander. Zo komt de N&#45;VA altijd in beeld, zelfs als het over anderen gaat. Bij Quick maken ze een beetje&amp;nbsp;minder reclame voor McDonalds en helemaal geen anti&#45;reclame. Dat heeft Luc Cortebeeck nu ook wel begrepen.
&amp;nbsp;
Pers zorgt voor bevestiging
Natuurlijk hebben de media Bart De Wever vooruit geholpen. Dat komt voornamelijk door de inspanningen van de N&#45;VA zelf. Ze hebben beter gebruik gemaakt van de mogelijkheden van perscommunicatie. Alsof alleen maar BDW een column in De Standaard zou kunnen krijgen. Alsof alleen maar BDW met zijn gezin in Dag Allemaal zou mogen. Maar de anderen hebben het blijkbaar niet geprobeerd of niet goed genoeg geprobeerd. De meeste politici zijn trouwens redelijk zwak in perscommunicatie (trakteer me een pintje en ik vertel je een en ander). Bart De Wever niet en dat zorgt voor een verschil.
&amp;nbsp;
Want perscommunicatie is bijzonder sterk in bevestiging. Iemand die eraan twijfelde om toch maar voor de N&#45;VA te stemmen, kan met perscommunicatie dat extra zetje krijgen. Iemand die dat niet van plan was, ging dat nooit doen, ook al kwam BDW elke dag een kwartier in het journaal. Die sterkte van perscommunicatie geldt trouwens niet alleen voor verkiezingen, maar bijvoorbeeld even goed om bestaande klanten te bevestigen in hun keuze.</description>
      <dc:subject></dc:subject>
      <dc:date>2010-06-21T03:30:39+00:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>The fall of advertising and the fall of PR</title>
      <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/the_fall_of_advertising_and_the_fall_of_pr/</link>
      <guid>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/the_fall_of_advertising_and_the_fall_of_pr/#When:06:01:12Z</guid>
      <description>Tot voor kort was een communicatiestrategie heel gemakkelijk. Meestal deed je gewoon niets gestructureerds en had je wat geld, dan ging dat naar advertenties. Dankzij die advertenties floreerden de pers en allerlei gespecialiseerde bladen, waar anderen gebruik van maakten om perscommunicatie te voeren. Bleef alles maar zo eenvoudig.Maar niet dus. Stilaan hebben alle bedrijven door dat het zonder communicatiestrategie niet lukt. Niets doen of alleen ad hoc werken, zijn niet langer opties. Communicatie is een essentieel onderdeel van de bedrijfs&#45; en concurrentiestrategie geworden. Alleen verkopers op de baan te sturen, doet het niet meer. Vorige week nog was ik in contact met twee bedrijven die meer dan zes maand voor de start van een spin&#45;off al over hun communicatie&#45;aanpak zijn beginnen nadenken en budgetteren.
&amp;nbsp;
Advertenties zijn niet voorzien en in hun geval hebben ze gelijk. Opstartende bedrijven hebben er heel zelden baat bij om te adverteren. In B2B&#45;marketing is adverteren echter te diep gevallen. Vroeger was &#39;advertising&#39; voor velen een synoniem voor &#39;marketing&#39;, vandaag moet haast niemand er nog van weten (en beide zijn overdreven reacties). Teveel reclamemensen hebben heel de wereld overtuigd dat je elke uitdaging met advertenties kon oplossen en zo simpel is het natuurlijk niet.
&amp;nbsp;
Ook perscommunicatie krijgt klappen en dat is soms maar goed. Teveel PR&#45;mensen hebben heel de wereld proberen te overtuigen dat je elke uitdaging met perscommunicatie kon oplossen en zo simpel is het natuurlijk ook niet.
&amp;nbsp;
Ik probeer heel de wereld te overtuigen dat je het best werkt met een communicatiestrategie die vooral rekening houdt met je imago en je verkoopprocessen. Zou het zo simpel zijn?</description>
      <dc:subject></dc:subject>
      <dc:date>2010-06-17T06:01:12+00:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Alweer een trage revolutie</title>
      <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/alweer_een_trage_revolutie/</link>
      <guid>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/alweer_een_trage_revolutie/#When:05:22:40Z</guid>
      <description>Een quizvraag: welke van de volgende communicatiemiddelen en &#45;instrumenten is verdwenen sinds de computer alles aan het vervangen zou zijn: de fax, het telegram, de telex, de geschreven brief, de direct mail, de telegraaf, de telefoon, de gedrukte krant, de analoge radio, de zwart&#45;wit televisie of de typmachine? Een hint bij de vraag: zeker tien zijn er nog altijd.Wellicht is de telegraaf verdwenen, maar mogelijk wordt die nog hier en daar gebruikt om internationale&amp;nbsp;cashtransfers te melden. Al de rest wordt nog dagelijks gebruikt en aangeschaft. Op Amazon kost een nieuwe elektrische typmachine ongeveer 100 dollar; een nieuwe zwart&#45;wit televisie heb je voor 40 dollar.
&amp;nbsp;
Toen de auto kwam, ging de trein verdwijnen; toen de televisie kwam, ging de bioscoop verdwijnen; toen het internet kwam, ging de krant verdwijnen; toen social media kwam, ging de traditionele website verdwijnen (trouwens, met Wordpress kan je tegenwoordig heel handig een traditionele website maken). Enzovoort. Waarom hebben die hippe trendwatchers het altijd mis?
&amp;nbsp;
Wellicht kijken ze niet goed naar de realiteit. Google.com werd in 1997 geregistreerd en kort nadien werd ook het bedrijf opgericht. In De Gazet van Antwerpen, bijvoorbeeld, verscheen het eerste artikel over de opmars van Google vier jaar later, in 2001. Volgens Alexa heeft Google.com pas dit jaar Yahoo.com ingehaald als meest bezochte website ter wereld, om kort nadien kortstondig door Facebook ingehaald te worden en nu komt Twitter heel sterk opzetten. Als een van de sterkste merken ter wereld al twaalf jaar nodig heeft om helemaal door te breken, wat zegt dat dan over alle andere innovaties?
&amp;nbsp;
Wellicht kennen de trendwatchers hun klassiekers niet. Uit jarenlang wereldwijd onderzoek blijkt telkens opnieuw dat meer dan 98% van de mensen lak heeft aan snelle innovatie. Het moet al heel aantrekkelijk zijn om iets helemaal nieuw te kopen, het moet al heel erg gesteld zijn om iets ouds helemaal overboord te gooien. Daarom bestaan er alleen trage revoluties.</description>
      <dc:subject></dc:subject>
      <dc:date>2010-06-09T05:22:40+00:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Social media herstellen de dialoog</title>
      <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/social_media_herstellen_de_dialoog/</link>
      <guid>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/social_media_herstellen_de_dialoog/#When:12:12:58Z</guid>
      <description>Onlangs zijn we voor het IBBT en de Vlaamse overheid van start gegaan met onze eerste communicatiecampagne waarin we volop social media gebruiken. Deze campagne rond het E&#45;dinges evenement moet meehelpen de digitale kloof te dichten en dat is best opmerkelijk. Want de digitale kloof dichten met social media, dat kan toch niet? Hoe kunnen mensen die ontwikkelingen in ICT&#45;technologie amper volgen toch gebruik maken van interactieve internettoepassingen? Wel, niet deze mensen vormen de doelgroep van de campagne. Zij moeten de digitale kloof niet dichten, ieder van ons moet daaraan meewerken.
&amp;nbsp;
Daarom zijn social media hiervoor zo geschikt. Niet alleen kun je iedereen op een boeiende wijze informeren, tegelijk stimuleer je een hele gemeenschap van mensen die een verschil kunnen maken. &quot;Yes we can&quot;, zouden Barack Obama &amp;ndash; en Bob De Bouwer &amp;ndash; zeggen.
&amp;nbsp;
Social media bieden interessante mogelijkheden om met je doelpubliek om te gaan. Zoals Deirdre Breakenridge het treffend formuleerde in haar boek PR 2.0 (voor de rest niet meteen de meest aanbevelenswaardige lectuur): &quot;social media put the &#39;public&#39; back in &#39;public relations&#39;.&quot;
&amp;nbsp;
Ze mikken op communicatie en interactie: je vertelt niet alleen wat je zelf wil vertellen, je luistert ook naar wat anderen te vertellen hebben. Social media herstellen de dialoog, met andere woorden. Misschien worden ze daarom steeds populairder in de Wetstraat&amp;hellip; Ten slotte mik je ermee op een viraal effect: ervoor zorgen dat zoveel mogelijk mensen jouw verhaal verder vertellen.
&amp;nbsp;&amp;nbsp;







&amp;nbsp;

In deze video legt Jothi Blontrock van IBBT, een van de organisaties achter E&#45;dinges, uit waarom zij zo graag de kaart van social media trekken.
&amp;nbsp;
In de eerste fase van de campagne lanceerden we een oproep om deel te nemen aan de E&#45;dinges Awards. Een zestigtal organisaties en bedrijven hebben daar gevolg aan gegeven en een gedetailleerde beschrijving van hun project ingediend. De awards worden uitgereikt op het E&#45;Dinges evenement in november, waarover we u later meer zullen vertellen. Wat u hopelijk zult doorvertellen &amp;hellip;</description>
      <dc:subject></dc:subject>
      <dc:date>2010-05-21T12:12:58+00:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Als het stinkt, dan stinkt het</title>
      <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/als_het_stinkt_dan_stinkt_het/</link>
      <guid>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/als_het_stinkt_dan_stinkt_het/#When:05:54:02Z</guid>
      <description>Een buitenlandse klant stuurt me het proefnummer van zijn nieuwsbrief. Of we er even willen naar kijken. Ziet het er aantrekkelijk uit, is het aangenaam om lezen? Eigenlijk niet echt, wegens te veel tekst en bovendien zit heel het concept verkeerd. Hoe brengen we dat voorzichtig genoeg aan?
Het proefnummer was een pdf&#45;document van vier pagina&#39;s dat als bijlage werd rondgemaild. De e&#45;mail zelf was leeg, behalve het lijntje tekst van het onderwerp. Daarin stond droogweg de melding dat er een nieuwsbrief in de bijlage zat.
&amp;nbsp;
Laten we de drempel zo hoog mogelijk maken, denk ik dan. Een onderwerpregel die niet uitnodigt om de mail te openen. Voorts een leeg e&#45;mailbericht dat mij geen enkele reden geeft om de pdf te bekijken. Klik ik de pdf toch open, dan krijg ik schermvullende onduidelijkheid, want het eerste wat ik zie is geen wervend inhoudsoverzicht maar wel een reuzengroot logo. De rest van de pdf staat lekker volgepropt met tekst. Zucht.
&amp;nbsp;
Een e&#45;mailnewsletter moet in de eerste plaats een e&#45;mailbericht zijn. Stop ongeveer 20% van wat je wil vertellen in de body van de mail en zet de rest van de inhoud op een paar webpagina&#39;s (die je optimaliseert als landing pages). Verstuur de mails via een geautomatiseerd systeem dat bijhoudt hoeveel mensen de mails openen en op welke onderwerpen ze doorklikken. Vanuit die informatie kan je bijsturen om je nieuwsbrief aantrekkelijker te maken.
&amp;nbsp;
En het pdf&#45;document? Daarvoor verwijs ik naar de titel van deze tekst, heel voorzichtig en lekker subtiel.
&amp;nbsp;
&amp;nbsp;
PS: Krijgt u die ook, uitnodigingen die in Word geschreven zijn en als bijlage worden doorgemaild met als tekst &quot;zie de uitnodiging in de bijlage&quot;. Onbegrijpelijk, toch?</description>
      <dc:subject></dc:subject>
      <dc:date>2010-05-20T05:54:02+00:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Weg met het lokale PR&#45;bureau</title>
      <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/weg_met_het_lokale_pr-bureau/</link>
      <guid>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/weg_met_het_lokale_pr-bureau/#When:09:45:43Z</guid>
      <description>Onlangs was het spannend bij een van onze klanten. Ergens in de hiërarchische wolken dacht men aan consolidatie. Weg met de lokale PR&#45;bureaus. Leve het centrale kantoor dat voor een hele regio kan werken. Want Benelux en Scandinavië, dat zijn toch landen in het werelddeel EMEA, nietwaar?

Daar sta je dan als communicatiebureau uit Gent, zelfbewust over je lokale identiteit en verankering maar veel koop je er niet voor. Dan maar parallellen trekken. Waarom heb je een eigen technische interventieploeg in Belgi&amp;euml;? Waarom heb je een apart verkoopteam voor Luxemburg? Waarom een marketingploeg voor Nederland afzonderlijk? Er moeten blijkbaar voordelen zijn om lokaal te werken.
&amp;nbsp;
Go local
Drie jaar geleden heeft de Europese Commissie dat ook begrepen. Ze waren bij het publiek niet meteen de meest geliefde organisatie. Nochtans hebben ze redelijk miraculeuze zaken verwezenlijkt, zoals gegroeid naar de grootste en meest stabiele economie ter wereld (er wordt wel gespeculeerd op het uiteenvallen van de euro, maar &#39;k ben er nogal gerust in) of de langste periode van vrede in West&#45;Europa. Toch bekeek een groot deel van de Europeanen hen als een hoopje arrogante bureaucraten. Hoe is men dat foute imago aan het proberen rechttrekken? Onder meer met een communicatiestrategie die voor het eerst &#39;go local&#39; roept.
&amp;nbsp;
Tijd voor nog een lijstje. Wat is er dan zo goed aan lokale bureaus inzetten voor je perscommunicatie? Autonomie draagt altijd bij tot succes en meer specifiek:
1&#45; Perscommunicatie werkt het best met een dienstverlening op maat en hoe dichter je bij je klanten staat (journalisten inbegrepen), hoe beter in de regel de dienstverlening.
2&#45; Ook cultuurverschillen vragen om een aanpak op maat, eenheidsworst pakt moeilijk.
3&#45; Journalisten veranderen van job, media komen en gaan; die database moet voortdurend worden aangepast en buitenlandse bureaus zijn daar niet zo goed in.
4&#45; Talenkennis. Het Nederlands van de Britten en het Duits van de Fransen is er niet naar.
5&#45; Als je een regionaal contract afsluit met een netwerk van bureaus, zit je vast aan een zwak presterend bureau in bijvoorbeeld Oostenrijk of Spanje.
6&#45; Een lokaal bureau zal meestal beter of goedkoper zijn en liefst allebei. Anders haalt die het niet tegen de grote internationale kanonnen.
7&#45; In een kleiner bureau zullen de medewerkers zich sneller op hun klanten concentreren en niet op politieke spelletjes om hun internationale carri&amp;egrave;re veilig te stellen.</description>
      <dc:subject></dc:subject>
      <dc:date>2010-05-19T09:45:43+00:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Leads komen vanzelf</title>
      <link>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/leads_komen_vanzelf/</link>
      <guid>http://www.quadrantcommunications.be/index.php/blog/leads_komen_vanzelf/#When:09:27:09Z</guid>
      <description>Het was weer zover. Intensief schrijfwerk, enthousiaste teammeetings en een pak ervaring leveren een gefundeerd samenwerkingsvoorstel op, verpakt in een sterke presentatie. Een ‘pitch’ heet dat in het jargon, een voorstel dat je schrijft en voorstelt naar aanleiding van een briefing met duidelijke eisen. Aan de realisatie van het eigenlijke document gaat de gebruikelijke discussie vooraf: doen we hier aan mee of niet? Want de ervaring leert dat het in de praktijk maar al te vaak nergens toe leidt.Bij nieuwe, potenti&amp;euml;le klanten klinkt het achteraf vaak van &amp;lsquo;Bedankt, maar we hebben eigenlijk beslist om het intern te doen&amp;rsquo;. Of om met een andere kandidaat in zee te gaan, wat perfect mogelijk is. Maar in de beide gevallen duiken een paar maanden later geregeld realisaties op die ons verdacht bekend voorkomen&amp;hellip; omdat we ze zelf op papier hadden gezet.
&amp;nbsp;
Echt moeilijk wordt het wanneer een bestaande klant je uitnodigt om mee te doen aan een rondje &amp;lsquo;pitchen&amp;rsquo;. Want een nieuwe aanbesteding duidt er meestal op dat de klant in kwestie nood heeft aan verandering. Je kunt dus niet goed doen: een radicaal vernieuwend voorstel indienen haalt de aanpak onderuit die je voordien hanteerde, en je voorstel op dezelfde leest schoeien &amp;hellip; Tja, dat houdt geen verandering in natuurlijk.
&amp;nbsp;
Wanneer lukt het dan wel? Zoals een prospect me onlangs zei: &amp;ldquo;Wij doen alleen mee als het ons op het lijf geschreven is&amp;rdquo;. Daarmee bedoelde hij niet dat de aanbesteding toevallig perfect overeenkomt met de competenties die hij in huis heeft, maar heel letterlijk: aanbestedingen die geschreven zijn om zijn voorstel er als het beste te laten uitkomen.
&amp;nbsp;
Wie weet kunnen we binnenkort zonder &#39;pitches&#39;. Sinds we onze conversie op deze website aanpasten, komen de potenti&amp;euml;le klanten immers spontaan met hun concrete vragen naar ons. Ze zijn gemotiveerd op zoek naar concrete oplossingen, liefst op maat. Misschien lees je binnenkort hun verhaal in onze referenties.</description>
      <dc:subject></dc:subject>
      <dc:date>2010-05-07T09:27:09+00:00</dc:date>
    </item>

    
    </channel>
</rss>