Bart De Wever op eigen kracht

Bart De Wever zou zijn verkiezingsoverwinning te danken hebben aan de media. Wel, ik denk het niet en ik zal het u nog proberen te bewijzen ook.

Laten we beginnen bij 'De Slimste Mens ter Wereld', de kingmaker van Vlaanderen, zoals velen beweren. Het heeft BDW zeker geen kwaad gedaan. Maar als het programma zo goed verkiezingsuitslagen kan beïnvloeden, dan had Eva Brems de grootste uitdager van De Wever moeten zijn: twee edities geleden werd Eva derde.

Het tv-programma heeft ook Johan Vande Lanotte (188.000 stemmen) niet echt geholpen. De lijsttrekker kon zijn lijstduwer Frank Vandenbroucke (177.000 stemmen) amper achter zich houden. Nochtans zat Johan ooit in 'De Slimste' en Frank niet [daaruit leren we dus dat deelnemen aan 'De Slimste Mens ter Wereld' goed is voor 11.000 stemmen meer op een SP.a senaatslijst].

Geen echte overlopers

Ook als je gaat kijken in welke vijver BDW gevist heeft, merk je dat de media toch niet zo sterk zijn als je wel zou denken. Wie heeft voor BDW gestemd die dat vorige keer niet deed? Bijna alle nieuwe N-VA-kiezers komen uit rechtse en centrumrechtse stal en moesten alleen maar een zijsprongetje maken. Traditionele groene en rode kiezers zijn massaal groen en rood blijven stemmen. Al die persaandacht is er dus niet in geslaagd om van een sos een rechtse rakker te maken. Allez zeg, wie had dat nu gedacht?

De echte campagneleiders van BDW waren misschien wel Marianne Thyssen, Caroline Gennez en Alexander De Croo. Hele congressen, open brieven, advertenties en toespraken hebben ze gewijd aan hun politieke tegenstander. Zo komt de N-VA altijd in beeld, zelfs als het over anderen gaat. Bij Quick maken ze een beetje minder reclame voor McDonalds en helemaal geen anti-reclame. Dat heeft Luc Cortebeeck nu ook wel begrepen.

Pers zorgt voor bevestiging

Natuurlijk hebben de media Bart De Wever vooruit geholpen. Dat komt voornamelijk door de inspanningen van de N-VA zelf. Ze hebben beter gebruik gemaakt van de mogelijkheden van perscommunicatie. Alsof alleen maar BDW een column in De Standaard zou kunnen krijgen. Alsof alleen maar BDW met zijn gezin in Dag Allemaal zou mogen. Maar de anderen hebben het blijkbaar niet geprobeerd of niet goed genoeg geprobeerd. De meeste politici zijn trouwens redelijk zwak in perscommunicatie (trakteer me een pintje en ik vertel je een en ander). Bart De Wever niet en dat zorgt voor een verschil.

Want perscommunicatie is bijzonder sterk in bevestiging. Iemand die eraan twijfelde om toch maar voor de N-VA te stemmen, kan met perscommunicatie dat extra zetje krijgen. Iemand die dat niet van plan was, ging dat nooit doen, ook al kwam BDW elke dag een kwartier in het journaal. Die sterkte van perscommunicatie geldt trouwens niet alleen voor verkiezingen, maar bijvoorbeeld even goed om bestaande klanten te bevestigen in hun keuze.

geschreven door Frank Van den Bossche op 21-06-10

Tags: public relations,

terug