In de Knack van deze week straft gastcolumnist Frank Albers gluiperds zoals Noël Slangen en Siegfried Bracke. Ze moeten de gevangenis in en ze mogen vooral nooit meer op tv. Leuk. Maar in één adem door worden alle journalisten alweer de mantel uitgeveegd. Waarom toch?
“Ik beloof vele zweepslagen voor elke journalist die het nog bestaat om in nationale nieuwsuitzendingen te berichten over een verdronken paard of een brandend frietkot”, aldus Albers in zijn column ‘Mijn laatste droom’. Hallo, het zijn net de natte paarden en hete frietkoten die ons zo hard interesseren.
Op standaard.be kan je bijvoorbeeld zien welke de meest gelezen artikels zijn. (Ik kies de site van De Standaard omdat je voor het flutnieuws in de rubriek ‘Beroemd en bizar’ helemaal naar onderen moet scrollen en ze dus niet openen met nieuwtjes over de halfnaakte videoclip van Lady Gaga of de nog veel blotere clip van Rammstein.)
Dus wat staat daar vandaag in de top-vijf? Een analyse over de parlementsverkiezingen die er in Nederland aankomen? Een topstuk over de uitgelekte stand van zaken in het BHV-dossier? Nieuwe inzichten in het klimaatvraagstuk? De groeiende rol van de universiteiten in het Vlaamse zakenleven? Neen, hoor. Zatte flieken op één! Gevolgd door moord in Alaska, nog meer moord in Sint-Agatha-Berchem en misdaad in Anderlecht.
Schrijven journalisten dus zo graag bagger omdat (a) zij er zo wild van zijn of omdat (b) wij er zo wild van zijn? We nemen even de proef op de som. Een hele tijd geleden publiceerde de online krant een magistraal journalistiek pulitzerstuk met de titel ‘Mick Jagger liet bijen los op te kleine penis‘. Deze laag-bij-de-grondse rommel wil je toch niet gelezen hebben, dus niet doen, hé.
PS: de volledige column ‘Mijn laatste droom’ van Frank Albers staat op zijn blog.